А я аб родным краі не сумую

Ваша адзнака: Нет Сярэдняя: 4.8 (33 галасоў)

А я аб родным краі не сумую,
Бо паміж намі не прасцёрся шлях.
Я тут жыву, тут п’е ваду жывую
Майго юнацтва белапёры птах.
А я аб родным краі не гадаю
Праз кіламетры стомленай хады,
Таму што непазбежна адчуваю
Я на яго руках свае гады.
Адзеленая лёсам на вяртанне,
На долю не ўскладваю папрок.
Мой родный край, адным з табой
дыханнем
Жыве мой першы крык і
першы крок.

Водгукі

Неверагодна!

гэта вельмі прыхожы твор на мой погляд і адзін з маіх любімых

Цудоўны верш! Адзін з лепшых на гэтым сайце.

Мне ён вельмi спадабауся! Цудоуны верш!

Theme by univerko.ru, support by cytatnik.ru.